O dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują – podcast

Czy  dziecko, które dużo mówi, ale nie bardzo zwraca uwagę na odpowiedź ze strony rozmówcy umie rozmawiać? Są dzieci, których mowa nie ma cech interakcji komunikacyjnej. Jak to rozpoznać u dziecka?

Obserwuję, jak komunikują się 2-3 latki i mogę powiedzieć, że ile dzieci, tyle sposobów porozumiewania się, choć wszystkie mówią tym samym językiem. Jedne dzieci słuchają, odpowiadają na zadane pytania, uważnie obserwują rozmówcę, gestykulują, patrzą rozmówcy w oczy. Są dzieci, które wydają się nie zwracać uwagi na reakcje rozmówcy, ignorują jego pytania, mówią dużo, ale to mowa jednostronna. Nie dążą do nawiązania interakcji, nie dostrzegają jej reguł. O takich dzieciach mówi się potocznie “gaduły”, ale też “gada byle gadać”, czyli mówi bez celu, bez sensu, bez ładu i składu.

Taki mowa, która nie dąży do nawiązania relacji to też rodzaj zaburzenia w komunikacji, z którym trzeba popracować. Jak? Najlepiej w terapii logopedycznej.

W podcaście o dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują:

  • pokazuję na przykładach, jakie cechy ma komunikacja dzieci, które dążą do interakcji i jak odróżnić ją od komunikacji bez dążenia do interakcji,
  • mówię o tym, co to jest mowa echolaliczna i u kogo występuje,
  • mówię tym, co może być przyczyną mówienia bez komunikowania się.

Czas słuchania: 13 minut

Image

O dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują