#logokwadrans – O dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują

Czy  dziecko, które dużo mówi, ale nie bardzo zwraca uwagę na odpowiedź ze strony rozmówcy umie rozmawiać? Są dzieci, których mowa nie ma cech interakcji komunikacyjnej. Jak to rozpoznać u dziecka?

Obserwuję, jak komunikują się 2-3 latki i mogę powiedzieć, że ile dzieci, tyle sposobów porozumiewania się, choć wszystkie mówią tym samym językiem. Jedne dzieci słuchają, odpowiadają na zadane pytania, uważnie obserwują rozmówcę, gestykulują, patrzą rozmówcy w oczy. Są dzieci, które wydają się nie zwracać uwagi na reakcje rozmówcy, ignorują jego pytania, mówią dużo, ale to mowa jednostronna. Nie dążą do nawiązania interakcji, nie dostrzegają jej reguł. O takich dzieciach mówi się potocznie “gaduły”, ale też “gada byle gadać”, czyli mówi bez celu, bez sensu, bez ładu i składu.

Taki mowa, która nie dąży do nawiązania relacji to też rodzaj zaburzenia w komunikacji, z którym trzeba popracować. Jak? Najlepiej w terapii logopedycznej.

W podcaście o dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują:

  • pokazuję na przykładach, jakie cechy ma komunikacja dzieci, które dążą do interakcji i jak odróżnić ją od komunikacji bez dążenia do interakcji,
  • mówię o tym, co to jest mowa echolaliczna i u kogo występuje,
  • mówię tym, co może być przyczyną mówienia bez komunikowania się.

Czas słuchania: 13 minut

Image

O dzieciach, które mówią, ale się nie komunikują

mowobudzik