Ćwiczenie oddechowe – "Czarodziejska karteczka"

To ćwiczenie ma proste zasady, choć jednocześnie nie jest proste. Można je wykonać niemal zawsze i wszędzie, gdzie znajdziemy kawałek kartki papieru i niezastawionej niczym ściany.

No posts found.

Cel ćwiczenia: Wydłużanie fazy wydechowej i nauka kierowania wydychanego powietrza.

Liczba uczestników: jedno bądź kilkoro dzieci (przy większej grupie robi się zbyt duży chaos utrudniający prawidłowy przebieg ćwiczenia).

Pomoce: Kolorowa karteczka o niewielkich rozmiarach.

Dodatkowe pomoce dla urozmaicenia: Coś co będzie stanowić „czarodziejską różdżkę”. Zamiast czystej karteczki można użyć niewielkich obrazków wyciętych z kolorowych gazet lub z niepotrzebnych książek, albo samemu przygotować proste obrazki z kolorowego papieru (najlepiej nie większe niż 10×10 cm – pamiętajmy, że im cięższy obrazek, tym trudniej utrzymać go przy ścianie przy pomocy dmuchania – tektura się tu raczej nie sprawdzi).

Przebieg ćwiczenia: Stajemy przy ścianie w takiej odległości, aby czubki naszych stóp znajdowały się około 10-20 cm od ściany (im mniejsze dziecko, tym mniejsza odległość). Na wysokości ust przytrzymujemy karteczkę na ścianie (palcem wskazującym trzymamy za narożnik karteczki). Zaczynamy dmuchać jednocześnie puszczając karteczkę. Musimy dmuchać na tyle długo i mocno, aby karteczka jak najdłużej utrzymywała się „przyklejona” do ściany.

tomuś

Wersje zabawy

Wersja 1: Ponieważ zabawa w podstawowej formie szybko może się znudzić, a dzieci uwielbiają fabularyzowane zabawy i chętniej wykonują ćwiczenie, proponujemy wprowadzić małe urozmaicenie. Używamy w tym celu „czarodziejskiej różdżki”. Przed rozpoczęciem ćwiczenia pokazujemy dzieciom karteczkę i mówimy, że to jest zwykła karteczka, ale za chwilę przy pomocy różdżki karteczka stanie się magiczna i bez kleju utrzyma się przy ścianie. „Odczyniamy” czary nad karteczką, po czym pokazujemy dzieciom, jak karteczka sama utrzymuje się przy ścianie przy pomocy dmuchania. 🙂 Czarujemy też karteczki dzieci, aby „przykleiły” się do ściany.

Wersja 2: Wprowadzamy element rywalizacji. Ta wersja zabawy jest możliwa między co najmniej dwójką dzieci. Zawodnicy stają przy ścianie i przygotowują się do dmuchania przytrzymując karteczki na ścianie na wysokości swoich ust. Na sygnał prowadzącego zaczynają dmuchać. Wygrywa ten, komu karteczka później spadnie.

Jeśli ktoś wpadnie na urozmaicenie tej zabawy, zachęcamy do podzielenie się pomysłami w komentarzach.

Miłej zabawy 🙂

Dodaj komentarz