Jak wykorzystać grę planszową do ćwiczeń logopedycznych?

plansza2

Jednym z elementów terapii logopedycznej są ćwiczenia mięśni artykulacyjnych jamy ustnej (warg, policzków i języka). Dla dzieci bywają one dosyć żmudne i trudne. Nie zawsze wykonują je chętnie. Kiedy dziecko trafia na przeszkodę, która w jego wyobrażeniu jest nie do przejścia, zniechęca się a czasem nawet buntuje. Aby wydłużyć czas uwagi dziecka, zwiększyć motywację do wykonywania tego typu ćwiczeń poszukuje się różnorodnych pomocy logopedycznych. W ramach urozmaicenia można sięgnąć również do zwykłej planszówki, którą wykorzystamy do ćwiczeń.

Co będzie potrzebne?

Plansza z gry planszowej, w ramach której uczestnicy muszą pokonać pewną drogę rzucając kostką i przesuwając pionek. Oczywiście pionki do gry (mogą być nietypowe, np. figurki czy pojazdy) oraz kostka.

plansza1

Warto też przygotować zapisane w jakiejś formie polecenia do ćwiczeń buzi i języka. Mogą to być gotowe pomoce lub coś wykonanego samodzielnie, na przykład kartoniki z zapisaną treścią ćwiczeń (każde ćwiczenie na oddzielnym kartoniku).

Przykładowy przebieg gry

Każdy z graczy wybiera swój pionek i kolejno losuje kartonik z ćwiczeniem. Odczytujemy treść ćwiczenia na głos, a następnie gracz wykonuje rzut kostką, która „mówi” ile razy dane ćwiczenie ma być wykonane (np. ile razy sięgnąć językiem do podniebienia). Po prawidłowym wykonaniu ćwiczenia gracz może przesunąć się o wskazaną przez kostkę liczbę pól. Kolejny gracz losuje swój kartonik z ćwiczeniem. Ot i cała filozofia! Jeśli chcemy aby gracze wykonywali ćwiczenia „dedykowane”, czyli każdy z nich właściwe dla siebie, to przygotowujemy oddzielny stosik ćwiczeń do losowania dla każdego gracza. Dla dziecka samym urozmaiceniem będzie element losowości.

Dodatkowe sposoby na urozmaicenie gry

  • Można robić „wyścigi”, który z graczy pierwszy dotrze do mety.
  • Ciekawe pionki do gry też będą działały motywująco (szczególnie jeśli to będą bohaterowie lubiani przez dzieci).
  • Można również poukrywać na polach różne „niespodzianki”: bonusy lub cofnięcia się do wcześniejszych pól.

figurki

Najważniejsza zasada jest taka, że aby przesunąć pionek do przodu ćwiczenie musi być wykonane starannie (na miarę możliwości dziecka), co ocenia oczywiście logopeda lub rodzic (w zależności od tego, z kim dziecko ćwiczy).

Dla dzieci taka gra będzie miłym urozmaiceniem, które wydłuży czas koncentracji uwagi na ćwiczeniach, ale jednocześnie nie odwróci uwagi od istoty rzeczy, czyli od dokładnego wykonywania ćwiczeń.

Zasady gry są proste, więc zrozumiałe nawet dla najmłodszych graczy. Dla kilkulatków nie warto dodawać zbyt wiele reguł gry, ponieważ dzieci w tym wieku jeszcze ich nie ogarną. Lepiej przy okazji potrenować odliczanie do sześciu wraz z przesuwaniem pionka. Wiele dzieci w wieku kilku lat ma jeszcze z tym kłopoty. Taka forma nauki przez zabawę ucieszy przede wszystkim przedszkolaki.

Logopedia Praktyczna Sklep


Podaj dalej: Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter

Podaj dalej: Share on FacebookPin on PinterestShare on Google+Tweet about this on Twitter
Logopedia Praktyczna 2010-2016. Wszelkie prawa zastrzeżone.