Archiwum kategorii: autyzm i spektrum autyzmu

Autyzm – chaotyczny taniec umysłu

autyzm-chaotyczny-taniec-umyslu_ilu

Po przeczytaniu tej książki wiele razy zabierałam się do jej zrecenzowania. Ale jest to bardzo trudne. No bo jak recenzować głębokie emocje, które przeżywają najbliżsi – rodzina dziecka autystycznego. Dlatego po prostu napiszę: przeczytajcie tę książkę, a lepiej zrozumiecie świat dziecka z autyzmem oraz emocje, jakie targają jego najbliższymi.

Michał, babcia i lokomotywa – krótka historia chłopca z Zespołem Aspergera

michal_babcia_i

Tak mało wciąż wiemy o osobach z Zespołem Aspergera*. Chociaż opisy objawów są coraz bardziej upowszechnione, to jednak zdiagnozowanie u dziecka Zespołu Aspergera budzi u rodziny lęk, przerażenie, a nawet rozpacz. Tym czasem sam Hans Asperger uważał autystyczne zaburzenia osobowości za część naturalnego kontinuum osobowości, które łączy się z normą. Autorka poniższego artykułu – Pani Katarzyna Knopik prowadząca stronę LoogoMOWA dzieli się z Wami historią Michała – niezwykle bystrego chłopca z Zespołem Aspergera.

Zwróć uwagę na emocje

zwroc_uwage_na_emocje_ilu

Rozpoznawanie i nazywanie stanów emocjonalnych na podstawie wyrazów twarzy jest ważną umiejętnością, choć wcale nie jest proste. Jeśli zwrócimy uwagę kilkulatków na emocje i wyrazy twarzy, jakie im towarzyszą, łatwiej rozbudzimy zainteresowanie ćwiczeniami buzi i języka, które trzeba wykonywać podczas terapeutycznych zajęć logopedycznych. Problem z nazywaniem emocji (nawet tych podstawowych) występuje u osób z autyzmem oraz u osób z afazją. Oto zestaw plansz, który można wykorzystać w pracy terapeutycznej z przedszkolakami, a także z osobami autystycznymi lub osobami z afazją/dysfazją. Zestaw ten służy do nauki rozpoznawania i nazywania kilku podstawowych stanów emocjonalnych.

Co kto robi? – utrwalamy czasowniki

co_kto_robi_ilu

Jeśli poszukujecie pomocy logopedycznej, która oparta jest na pracy z czasownikami, skorzystajcie z naszej propozycji. „Co kto robi?” to zestaw 18 kart przedstawiających różne czynności. Obrazki na kartach mają postać sylwetek – cieni. Karty te można wykorzystywać w terapii mowy osób w różnym wieku. Opracowane zostały tak, aby poradziły sobie z nimi dzieci w młodszym wieku szkolnym, ale również dorośli z dysfazją lub afazją. Karty będą też przydatne w pracy z osobami autystycznymi.

Logopedia Praktyczna 2010-2016. Wszelkie prawa zastrzeżone.